Jiu Jitsu

Brazylijskie jiu-jitsu obejmuje walk臋 w st贸jce, zwarciu i parterze. Podstawowe dwie formu艂y walki w BJJ to:

Walka w gi (kimonie)

Walka w gi (kimonie)

Brazylijskie jiu-jitsu koncentruje si臋 na walce z jednym przeciwnikiem

Celem walki jest przej臋cie kontroli nad przeciwnikiem poprzez zadawanie mu kontrolowanego b贸lu (d藕wignie) b膮d藕 pod gro藕b膮 utraty przytomno艣ci 鈥 z b贸lu lub od duszenia. Walka w brazylijskim jiu-jitsu odbywa si臋 g艂贸wnie w parterze. Taktyka polega na sprowadzeniu przeciwnika do parteru, unieruchomieniu go i wykonaniu techniki ko艅cz膮cej 鈥 d藕wigni b膮d藕 duszenia, zmuszaj膮cej przeciwnika do poddania si臋 b膮d藕 pozbawiaj膮cej go przytomno艣ci. Zawodnicy brazylijskiego jiu-jitsu walcz膮 w zwarciu, co dodatkowo utrudnia ich przeciwnikom wykonywanie uderze艅.

Brazylijskie jiu-jitsu opiera si臋 na chwytach

Dominuj膮 w tej dyscyplinie d藕wignie, duszenia oraz inne techniki unieruchamiania przeciwnika. Uderze艅 si臋 nie stosuje. 膯wicz膮 je jednak zawodnicy przygotowuj膮cy si臋 do turniej贸w mieszanych sztuk walki (MMA). Stosuje si臋 te偶 rzuty maj膮ce na celu sprowadzenie przeciwnika do parteru. Chwyty w parterze cz臋sto wykonuje si臋 nogami poprzez zahaczenie lub obj臋cie cz臋艣ci cia艂a przeciwnika. Jednym z element贸w charakterystycznych dla brazylijskiego jiu-jitsu jest tzw. garda. Garda polega na obj臋ciu nogami przeciwnika stoj膮cego lub kl臋cz膮cego przez zawodnika le偶膮cego. Stosuje si臋 te偶 tzw. dosiad, kt贸ry polega na siedzeniu okrakiem na le偶膮cym przeciwniku.

Walka bez gi (submission fighting)

Poniewa偶 brazylijskie jiu-jitsu opiera si臋 na chwytach, koncentruje si臋 na walce z jednym nieuzbrojonym przeciwnikiem. Przydaje si臋, gdy zachodzi potrzeba unieruchomienia przeciwnika i pokonania go bez wyrz膮dzenia mu powa偶nego uszczerbku na zdrowiu (duszenia, d藕wignie). Brazylijskie jiu-jitsu ca艂y czas si臋 rozwija i dostosowuje do reali贸w dzisiejszych zagro偶e艅. System opracowany przez Graciech powsta艂 r贸wnie偶 z my艣l膮 o samoobronie. Nie ogranicza si臋 jedynie do chwyt贸w i d藕wigni w parterze, ale r贸wnie偶 przygotowuje do obrony przeciwko uderzeniom ostrym narz臋dziem (walory tego systemu doceni艂a policja[1] i wojsko[2]). Jednak偶e zawodnicy 膰wicz膮cy pod k膮tem rywalizacji sportowej nie 膰wicz膮 pewnych technik, kt贸re, cho膰 brutalne (np. kopni臋cie w krocze, cios w oczy, ciosy kantem d艂oni), znajduj膮 zastosowanie w samoobronie. Nie trenuj膮 te偶 walki z wieloma przeciwnikami.

W BJJ obowi膮zuje podzia艂 na:

  • bia艂y,
  • niebieski,
  • purpurowy,
  • br膮zowy
  • i czarny pas.

Niekt贸re szko艂y umieszczaj膮 na pasach pomocniczy podzia艂 w postaci belek.

Brazylijskie jiu-jitsu wykszta艂ci艂o w艂asn膮 tradycj臋

Tradycj臋 japo艅sk膮 odrzuca si臋, istniej膮 natomiast elementy charakterystyczne dla kultury Brazylii: naszywki z symbolami narodowymi Brazylii, u偶ywanie tatua偶y b臋d膮cych wyrazem specyficznej religijno艣ci Brazylijczyk贸w. Cz臋sto nie 膰wiczy si臋 w tradycyjnym stroju do jiu-jitsu (tzw. gi), a w spodenkach i w koszulce. Nie ma znanej ze styl贸w tradycyjnych pracy nad doskonaleniem jednej techniki oraz rozwojem duchowym (膰wiczenia koncentracji itp).

Brazylijskie jiu-jitsu zawdzi臋cza sw膮 obecn膮 popularno艣膰 kilku czynnikom

Przede wszystkim, wa偶n膮 rol臋 odegra艂a skuteczno艣膰 zawodnik贸w tej dyscypliny w walkach MMA (st膮d zacz臋艂a ona stanowi膰 jeden z podstawowych element贸w treningu przekrojowego r贸wnie偶 zawodnik贸w MMA nie wywodz膮cych si臋 z BJJ). Ponadto brazylijskie jiu-jitsu nie kultywuje wschodniej tradycji ani ceremonia艂u, przyci膮gaj膮c tym samym osoby, kt贸re nie s膮 nimi zainteresowane. Techniki brazylijskiego jiu-jitsu s膮 proste, a przeznaczenie du偶ej cz臋艣ci treningu na walk臋 pozwala wykaza膰 si臋 w bezpo艣redniej rywalizacji.